Δευτέρα, 31 Μαΐου 2010

Βρυχάσαι

και

Μουγκρίζεις

Τοπίο

Αστικό

Με

δρόμους

γαμημένους

και

περαστικούς

με πρόσωπα

σκαμμένα

καμπούρηδες

και

θλιβερούς

με

τις κοκέτες

που πέσαν

μες

στον κουβά

του

μακιγιάζ

φούλ φέις

και

αλεξίσφαιρο

φοράς

τοπίο

αστικό

και

κάνεις

σκούπα

ψακτική

και

πέσιμο

και χάχανα

και

δώστου

τέρμα

οι

μουσικές

από

τα

κάμπριο

με

τα

φαρδυά

τα λάστιχα

και

νίκελ

ζάντες

να

μας γυρίζουν

τούμπα

και

να φιλάμε

άσφαλτο

Κυριακή, 30 Μαΐου 2010

Αυτόματο

Ξένο

Βαρύ ιρλανδικό

Μοντέρνο-λέμε τώρα

Ανίκανο να φτιάξει φράση

Ξαπλωμένο

Προφορικά ανορθόγραφο

Ρήμα πολυβόλο

«ρόκ μι μάμα»

απείθαρχο

με κοιλιά πρησμένη

και δόντια κίτρινα

ρέστο

σελίδες χίλιες

και σόκ

και κώδικες

γραφής

ανάποδης

τυφλής

πόρνης

γραφής

τσιμέντο ποίηση

να λέμε

και

να εννούμε

φως

και

πείνα

και

στην κόντρα πάνω

στην άρση

τη λεκτική

καβάλα

ο-νει-ρο-παρ-μέ-νοι

να πηγαίνουμε

τα χρόνια

που μας

κάθισαν

στο σβέρκο

για καλό

δεν

πρέπει

να ναι