Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010

Μεταμεσονύκτιος ρυθμός. Το πρόσωπο θρυμματισμένο. Ο καπνός απ’ το τσιγάρο μου, μπουκάρει στα μάτια και με πνίγει. Τα χέρια μου βαραίνουν αναπάντεχα. Τα πλήκτρα υποχωρούν το ένα μετά το άλλο και σημειώνουν τις λέξεις. Ακολουθώντας την πλούσια συγγραφική παράδοση του εσωτερικού μονολόγου εξομολογούμαι και εγώ το κρίμα μου. Οι φωνές που ακούνε οι παλαβοί και οι αλαφροίσκιωτοι κατοικοεδρεύουν μέσα στο κεφάλι μου. Διαδήλωση και άγρια απεργία. Χίλιες χιλιάδες σήματα αναβοσβήνουν και καίνε τα σωθικά μου. Ανορεξία και βουλιμία ταυτόχρονα. Μια μπύρα διόροφη και ένα παγκάκι. Οι προσκυνητές της νύχτας παρελαύνουν μπροστά μου. Φλώροι προσεγμένοι και λαμέ, κυρίες με τους κώλους πρησμένους και σαγιονάρες. Φλίπ φλόπ και κάνουν το σταυρό τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου